دانلود نمونه پروپوزال آماده مدیریت

پروژه توسعه محصول Triz – QFD

پروژه توسعه محصول، ماتریس خانه کیفیت و نوآوری تریز Triz

توانمندى توسعه محصول با بکارگیرى TRIZ

در گذشته اعتقاد عمومی به «تصادفی بودن نوآوری» باعث شده بود که مباحث مربوط به خلاقیت و نوآورى بیشتر در حوزه روانشناسى بیان شوند و بیشتر روانشناسان مدعى بودند روش اختراع کردن، روش آزمایش و خطا است؛ اما آلتشولر در ضمن تحقیقات خود دریافت که مى توان به گونه اى نظام یافته و با الهام از راه حل هاى خلاقانه گذشته به ابداع پرداخت و دیگر نیازى نیست که براى دست یابى به نتیجه مطلوب، هزارن سعى و خطا انجام داد. وى بر این باور بودکه دانش مربوط به نوآورى باید خلاصه، فشرده و کلى باشد تا نوآوران هر حوزه از دانش بتوانند در حل مسائل خود به راحتى از آن استفاده کنند (آلتشولر، ۱۹۸۴). آلتشولر با بررسى ۲۰۰,۰۰۰ سند ثبت اختراع و انتخاب ۴۰,۰۰۰ سند ثبت اختراع خلاق از بین آنها توانست به TRIZ دست یابد و رویه هاى مشخصى براى دستیابى به هر نوع اختراع و ابتکار استخراج کند (ترنینکو و همکاران، ۱۹۹۸).

Great things in business are never done by one person. They are done by a team of people.

Steve Jobs Apple co-founder

با توجه به حضور بیش از ۳۵۰ مرکز تحقیقاتى در زمینه TRIZدر دنیا امروزه TRIZ یکى از روش هاى بسیار مفید  براى جلوگیرى از اتلاف زمان و سرعت در نوآورى به شمار مى رود (سلیمی و سلیمی، ۱۳۸۲). تحقیقات اخیر نشان مى دهند که TRIZ بین ۷۰ تا ۳۰۰ درصد به تولید ایده براى محصولات و خدمات جدید و ایجاد بهبود کیفیت سرعت مى بخشد (زارینارا، ۱۳۸۸) و (دمب و دتمر، ۱۹۹۹).

تلاش هاى اولیه آلتشولر و شاگردانش روى TRIZ و تلاش هاى بیش از ۶۰ ساله محققان و اندیشمندان حوزه نوآورى در دنیا سبب شده است که امروزه TRIZ در حل مسائل مختلف فرهنگى، سیاسى، اجتماعى، اقتصادى، فنى و مدیریتى با سطوح مختلف پیچیدگى بکار گرفته شود. کاربرد TRIZ تا حدى گسترش یافته که شرکت هاى بزرگى همچون Samsung،Mitsubishi  و  Ford مراکز پژوهشى ویژه اى را در این زمینه تشکیل داده اند (سلیمی و سلیمی، ۱۳۸۲). همچنین بیش از ۳۰درصد از سودآورى شرکت هاى بزرگى همچون Sony، Samsung، Motorola و  HPبا بکارگیرى راهبرد هاى نوآورانه مدیریتى و فنى موجود در TRIZحاصل شده است (ژانگ و شانگ، ۲۰۱۰). TRIZ  داراى ابزارهاى توانمند متعددى به منظور بهره بردارى در مراحل تعریف و حل مسأله در طى فرایندى نظام مند و منطقى است. در شرایط حاضر و با توجه به روند سریع تغییرات فناورى، مراکز تحقیق و توسعه تلاش مستمر خود را براى جستجو و کشف روش ها و ابزارهایى جدید به منظور هدایت فعالیت هاى تحقیقاتى پژوهشگران جهت تولید راهکارهاى ابداعانه براى مسائل فراروى افزایش داده اند. TRIZ یکى از تکنیک هاى حل ابداعانه مسأله است که توسط گنریش آلتشولر روسى با هدف بهبود و سرعت بخشى به فرایند حل نوآورانه مسائل و کمک به مخترعان پایه گذارى شده است. این تکنیک داراى ابزارهاى بسیار توانمندى به منظور تعریف و شناسایى صحیح مسئله و حل آن به شیو ه هاى ابداعى و خلاقانه مى باشد. حل ابداعانه مسأله از طریق TRIZ به صورت یک فرایند چهار مرحله ای گام به گام شامل «تعریف مسأله»، «انتخاب ابزار»، «تولید راه حل» و «ارزیابى راه حل ها» مى باشد که در هر یک از این مراحل از ابزارهاى مخصوصى استفاده می شود. عامل اصلى تمایز TRIZ با سایر تکنیک ها و روش هاى سنتى خلاقیت، جامعیت و رویکرد متفاوت آن در نحوه مواجهه با مسأله و عدم پذیرش سعى و خطا در حل ابداعانه مسائل و مسیر خلاقیت و نوآورى و ارائه فرایندى نظام مند بدین منظور می باشد. درک صحیح TRIZ مزایاى قابل توجهى را براى افراد و سازمان ها به خصوص در فرایندهاى تحقیق و توسعه و حل مسائل مربوطه در پى خواهد داشت.

تفاوت TRIZ و روش هاى مبتنى بر سعى و خطا در خلاقیت و حل ابداعى و نوآورانه مسأله

دراین قسمت و قبل از بیان مفاهیم مرتبط به TRIZ به بررسى دو مورد از تفاوت هاى اساسى TRIZ با روش هاى مبتنى بر سعى و خطا در خلاقیت در فرایند حل ابداعانه مسئله مى پردازیم:

عدم مقبولیت سعى و خطا در تولید راه حل

در ساده ترین تعریف، مسأله را مى توان وجود هر گونه مانعى دانست که امکان دسترسى به جواب را براى ما محدود نموده و یا از بین برده باشد، و حل مسأله برداشتن این مانع است (یو، ۲۰۰۵). در روش طوفان فکرى و سایر روش هاى مبتنى بر روانشناسى خلاقیت، به دنبال این هستیم که با برخورد ایده ها و تراوشات اتفاقى حاصل از ایده هاى جدید، براى از بین بردن موانع دسترسى به وضعیت مطلوب تلاش نماییم که با توجه به محدودیت هاى مختلفى همچون تفکر قالبى و اینرسى تفکر، براى دسترسى به ایده هاى قابل اجرا و کاربردى زمان بسیار زیادى صرف شده و از طرفى کیفیت ایده ها نیز متأثر از موانع و محدودیت هاى مذکور است. شکل ۱ نمایانگر شیوه حل مسأله با روش هاى مبتنى بر سعى و خطا در خلاقیت است.  TRIZ در فرایند حل نوآورانه مسأله روش سعى و خطا را نمى پذیرد و همان گونه که در شکل ۲ دیده مى شود، تلاش مى کند با تبدیل مسائل خاص به مسائل کلى و عمومى، زمان لازم را براى حل ابداعى و نوآورانه مسائل کاهش دهد (بویر، ۲۰۰۸) و (ایبن و همکاران، ۲۰۱۱).

دیدگاه TRIZ   نسبت به مسأله

دیدگاه TRIZ نسبت به مسأله، با دیدگاه هاى سنتى متفاوت است. در  TRIZ لازم نیست الزاماً مشکلى به صورت محسوس در سیستم وجود داشته باشد، بلکه تلاش براى دستیابى به یک سیستم ایده آل و توجه به الگوها و روندهاى تکامل پیش بینى شده براى سیستم ها، این امکان را در اختیار کاربران قرار مى دهد تا به شناسایى فرصت ها پرداخته و به چگونگى بهره بردارى بهینه از آنها بیاندیشند. اگر سیستم هیچ مشکلى نداشته باشد و کارکرد اصلى خود را با سطح قابل قبولى از مطلوبیت به انجام برساند، باز هم TRIZ سعى در بهبود آن دارد و با تعریف مسائلى جدید، سیستم را به سمت ایده آل خود هدایت مى کند. این سبک برخورد و تعریف با مسأله در راستاى این نکته است که نمى توان براى بهبود در فرایندها، روش ها، کیفیت و سیستم ها حد انتهایى به جز نقص صفر و ایده آلى تصور کرد (سلیمی، ۱۳۸۷).

 

حل مسئله به روش سعی و خطا
حل مسئله به روش سعی و خطا

شکل ۱- حل مسئله به روش سعی و خطا (طوفان فکری و …) (لی و هونگ، ۲۰۰۹)

 

 

تبدیل مسئله خاص به مسئله عمومی در TRIZ
تبدیل مسئله خاص به مسئله عمومی در TRIZ

شکل ۲- تبدیل مسئله خاص به مسئله عمومی در TRIZ (لی و هونگ، ۲۰۰۹ )

رویکرد TRIZ در مسائل

آلتشولر مسأله ابتکارى را به عنوان مسأله اى که در آن حداقل یک تناقض (تضاد) وجود دارد تعریف کرده است. وى تضاد را این گونه تعریف کرد: «موقعیتى که در آن تلاش براى بهبود یک جنبه از مسأله بر جنبه اى دیگر از مسأله اثر منفى ایجاد مى کند» (لین و همکاران، ۲۰۱۱).

TRIZ با دسته بندى عصاره بهترین خلاقیت هاى انسانى در قالب یک فرایند و مجموعه اى از ابزارهاى حل مسأله سعى مى نماید تا اطلاعات لازم براى تصمیم گیرى هاى درست و مؤثر در شرایط مختلف را، پیش روى کاربران و مخترعان قرار دهد (حقیقی، ۱۳۸۹). در واقع دو نکته اساسى در رویکرد TRIZ به حل ابداعى مسأله وجود دارد که  عبارتند از:

الف) کسى یا جایى قبلاً مشکل شما یا مشکلى مانند آن را حل کرده است. خلاقیت به معناى یافتن راه حل و پذیرفتن آن براى مشکل جارى است (آلتشولر، ۱۹۹۶).

ب) حدود وسط را قبول نکنید، تضادها و تناقضات را رفع و حذف کنید؛ یکى از کارهایى که در روش هاى سنتى مرتبط با حل مسأله انجام مى شود چیزى تحت عنوان مصالحه و تبادل پایاپاى بین پارامترها است. یعنى با افزایش قابلیت یکى از پارامترها، مقدارى از کاهش قابلیت پارامتر دیگر مورد پذیرش واقع مى شود. در روش هاى معمول و مرسوم تلاش مى شود به حد قابل قبولى از این پارامترها بسنده شود و اصطلاحاً مصالحه صورت مى پذیرد اما TRIZ مصالحه و تبادل بین پارامترها را نمى پذیرد (آلبرز و همکاران، ۲۰۱۱) و با ابزارهاى خود و آموزش سبک فکرى منحصر به فردش تلاش دارد که پارامترهاى موجود در بالاترین سطوح و تا حد ایده آل تأمین گردند. شکل ۳ نشان دهنده تفاوت سبک TRIZ و سنتى در ارتقاى دو پارامتر A و B است.

 

عدم پذیرش مصالحه در بهبود پارامترها در TRIZ و تفاوت آن با رویکرد سنتی
عدم پذیرش مصالحه در بهبود پارامترها در TRIZ و تفاوت آن با رویکرد سنتی

شکل ۳- عدم پذیرش مصالحه در بهبود پارامترها در TRIZ و تفاوت آن با رویکرد سنتی (یو، ۲۰۰۵)

 

فرایند نوآورى نظام یافته (TRIZ)

TRIZ یا تئورى حل مسأله به روش ابداعى، از جمله جدیدترین و قوى ترین تکنیک هاى حل مسأله است که زمینه حل مسائل از ساده ترین تا پیچیده ترین سطوح را تضمین مى کند. در واقع TRIZ عصاره دانش بشرى است که حاوى یک فلسفه قوى، یک متدولوژى کاربردى و مجموعه اى از ابزارها است. TRIZ در بر دارنده عوامل کلیدى دستیابى به اختراعات و اکتشافات است که آگاهى از آنها، علاوه بر توانمندسازى کاربران در حل مسائل، به افراد در تشخیص فرصت ها و زمینه هاى جدید کارى کمک مى کند (سلیمی، ۱۳۸۴). دستیابى به اهداف نوآورى نظام یافته نیازمند رعایت فرایندى دقیق و موشکافانه در فرایند پیشنهادى حل مسأله از این طریق است.

چهار مرحله پایه اى در فرایند TRIZ

«تعریف مسأله»، «انتخاب ابزار»، «تولید راه حل ها» و «ارزیابى راه حل ها».

یکى از جذابیت هاى TRIZ نسبت به سایر تکنیک هاى حل مسأله، ابزارهاى ۱۲ گانه آن در مرحله «تولید راه حل» و توسعه این مرحله حیاتى در حل ابداعانه مسأله مى باشد. در حالى که تمامى فرایندهاى حل مسأله متکى بر خلاقیت، بر طوفان فکرى استوار هستند (سلیمی، ۱۳۸۴).

مزایاى بکارگیرى TRIZ توسط سازمان ها و افراد

چنانکه در قسمت هاى قبل عنوان شد، TRIZ یکى از تکنیک هاى حل ابداعى مسأله است که علاوه بر توان تولید راه حل هاى بدیع، ظرفیت و پتانسیل تعریف صحیح مسأله و ساده سازى و قابلیت حل مسائل گوناگون اعم از ساده تا بسیار پیچیده را دارا مى باشد. در این قسمت به تعدادى از مزایاى پیاده سازى و استفاده از TRIZتوسط افراد و سازمان ها پرداخته مى شود:

  • سرعت بخشى به روند اختراعات و نوآورى (شوکوو، ۲۰۰۵)
  • کاهش همزمان هزینه و زمان در عین بهبود کیفیت محصولات و خدمات (جعفری و همکاران، ۱۳۹۰)
  • تعریف صحیح و شفاف مسأله و گم نشدن در مسائل فرعى و جزئیات
  • بهبود مستمر و حرکت به سمت ایده آلى و انجام خود به خودى کارکرد سیستم ها
  • دستیابى به نتایج مطالعه اى ساختارمند از سرآمدى ها و راه حل هاى برخاسته از بهترین ذهن هاى خلاق دنیا (سلیمی، ۱۳۸۴)
  • استفاده از نتایج مؤثر تحقیقات سایرحوزه هاى فناورى و اجتناب از دوباره کارى (باویر، ۲۰۰۸)
  • ایجاد توانمندى حل مسأله و نگرش مطلوب به مسائل و مشکلات جهت حل بهینه آنها به جاى اجتناب و ترس از مسأله
  • پیش بینى صحیح روند ابداعات و اختراعات در آینده
  • حرکت در جهت تولید بدون نقص و ضایعات
  • رفع محدودیت هاى تفکر خلاق و اجتناب از اینرسى تفکر
  • بهره بردارى بهینه از پتانسیل بالقوه افراد و سازمان ها در جهت توسعه فردى و سازمانى
  • حل مسائل پیچیده که در ظاهر غیر قابل حل به نظر مى رسند (جعفری و ضرغامی، ۱۳۹۰).

نقش انتقال تکنولوژی در QFD و TRIZ  فازی برای رقابتی شدن محصول

امروزه با گسترش رقابت میان شرکت ها، ساخت محصول یا خدمت مطابق با الزامات مشتریان، مسئله ای مهم تلقی می شود. به گفته دیگر، شرکت ها می بایست شناسایی مطلوبی از نیازمندی های مشتریان داشته باشند و بتوانند آنها را در الزامات فنی محصول خود پیاد ه سازی کنند و برای عملی کردن الزامات فنی محصول، باید تضادهای میان این الزامات را در کوتاهترین زمان ممکن برطرف کنند. پیشگیری از شکست محصول در مرحله اولیه فرایند طراحی با به کارگیری از رویکرد فعالانه و رو به آینده، بسیار مؤثرتر است تا اینکه فقط در برابر شرایط ناسازگار یک اقدام انفعالی و واکنشی داشته باشیم (رگازونی و روسو، ۲۰۱۰). همچنین بی توجهی به خواسته های مشتریان، سبب خارج شدن از بازار رقابت می شود. بنابراین وجود ابزاری که بتواند با توجه به نیاز مشتریان و نوآوری محصولات، در فضای رقابتی تمرکز داشته باشد، محسوس است. نتیجه این کار افزایش کارایی در طراحی محصول است، چون تناقضات طراحی در مراحل اولیه طراحی شناسایی می شوند و به دلیل صرفه جویی در زمان، محصول در بازار رقابت باقی خواهد ماند. QFD تنها مشخص می کند که چه چیز و چه کاری باید انجام شود، اما چگونگی انجام کار را با در نظر گرفتن تناقضات طراحی تعیین نمی کند. بنابراین نیاز به ابزاری وجود دارد که به جای مصالحه میان تضادها و تناقض ها، با آنها مقابله کند. ابزاری که به کار گرفته می شود باید به طور وسیعی بر نوآوری محصولات تمرکز داشته باشد. ابزار TRIZ چگونگی انجام کار را با مقابله بر تناقض ها نشان می دهد. همچنین با توجه به اینکه نیازهای انسانی، افراد را وادار به خرید محصولات می کند، درنتیجه برای منحصربه فرد بودن، شرکت ها باید نیازهای افراد را به زبان TRIZ ترجمه کنند (پلت و هی، ۲۰۱۱).

TRIZ در فرایندهای نوآورانه، روش سعی و خطا را نمی پذیرد و همان گونه که در شکل زیر مشاهده می شود، تلاش می کند با تبدیل مسائل خاص به مسائل کلی و عمومی، زمان لازم را برای ابداع و نوآوری کاهش دهد (ترنینکو، ۲۰۰۱).

برای اینکه خروجی های گسترش عملکرد کیفیت که رتبه بندی الزامات فنی محصول هستند، توانایی پیاده سازی داشته باشند، باید تناقضات احتمالی موجود میان آنها و محیطشان برطرف شود که البته برای پایداری در بازار رقابتی، این کار باید در کمترین زمان ممکن انجام گیرد. بنابراین در اینجا از ابزار تکنیکی جدید و نظام یافته ای استفاده می شود که همزمان هر دوی این مسائل را حل می کند.

مفهوم TRIZ

در پروژه ها، سمینارهای دانشگاهی، پایان نامه های کارشناسی ارشد مدیریت و مهندسی صنایع بخصوص گرایش سیستم و بهره وری و نیز درانجام پروپوزال کارشناسی ارشد و دکتری مدیریت، توجه به مفاهیم ارزش و اهمیت ویژه ای دارد. بخصوص در نوشتن فصل دوم پایان نامه و رساله ارشد و دکتری. جنریچ آلتشولر با فرایند نوآوری نظام یافته خود، جان تازه ای به دانش نوآوری و اکتشاف بخشید. نوآوری نظام یافته، امروزه با نام TRIZشناخته می شود. واژه TRIZ سرواژه عبارت روسی است که به صورت تیریز تلفظ می شود و «نظریه حل ابتکاری مسئله» ترجمه انگلیسی آن است (ترنینکو، ۲۰۰۱).

امروزه تصمیم گیری در مورد طراحی محصول از عوامل مؤثر برای پایداری در فضای رقابتی است، اما الزامات فنی محصول بدون در نظرگرفتن الزامات مشتری، سبب کوتاه شدن عمر سازمان ها می شود. بنابراین می بایست ابزاری را به کار برد که بین این دو الزام ارتباط برقرار کرده و بتواند درخواست مشتری را به الزامات فنی ترجمه کند. همچنین گاهی بین الزاماتی که در طراحی می بایست رعایت شود، تضاد به وجود می آید، یا روندهایی مبتنی بر روش های تکراری گذشته، بدون درنظر گرفتن تغییرات در محیط سیستم، در طراحی محصول لحاظ می شوند. بنابراین باید رویکردی مناسب نیز برای رفع این گونه مشکلات و تناقض ها در نظر گرفت.

ارتباط TRIZ و QFD

همان طور که توضیح داده شد، در فرایند QFD خروجی ماتریس خانه کیفیت (رتبه بندی الزامات فنی)، پایان کار نیست. سقف ماتریس خانه کیفیت بیانگر ارتباطات زوجی میان الزامات فنی است، حال اینکه برآورده کردن تمامی الزامات فنی با هم شدنی نیست. با توجه به رتبه بندی نهایی این الزامات که از ماتریس خانه کیفیت به دست می آید، بهبود در یک پارامتر فنی، سبب تضعیف در پارامتر دیگر می شود که به آن تضاد یا تعارض می گویند. حال با استفاده از ابزار TRIZ برای رفع چنین مشکلاتی، پارامترهای فنی (۳۹ پارامتر) مطرح و ترجمه می شوند و در ماتریسی به نام ماتریس تناقضات وارد می شوند که در قسمت سطر آن پارامتر بهبود شونده و در قسمت ستون آن پارامتر تضعیف شونده قرار دارد. حال به منظور رفع تضاد به وجودآمده، از چهل اصلی استفاده می شود که برای رفع تضادها استخراج شده است (لو، لیائو، ژیانگ و لی، ۲۰۰۶).

کیم و یون (۲۰۱۲) نیز با بررسی ۵۰۰ کارخانه خودروسازی در جهان، از ترکیب دو ابزار TRIZ و QFD  برای حل تضادهایی استفاده کردند که بین اجزای خدمت و تولید وجود داشت. نتایج پژوهش آنها نشان داد که به کارگیری چهل اصل TRIZ، می تواند به نحوی مطلوب تضادهای بین پارامترهای خدمت و تولید را برطرف کند (ژنگ، ۲۰۱۰).

در پژوهشی دیگر، ژنگ از مدل ترکیبی TRIZ و QFD استفاده کرد. در این روش جدید که بر اساس ماتریس خانه کیفیت از QFD بود، از ابزار TRIZ برای حل مشکلات محصولات تولیدی کم مصرف و از روش تحلیل پوششی داده ها، برای انتخاب راه حل های پیشنهاد شده ابزار TRIZ استفاده شده است (فارسیجانی و ترابنده، ۱۳۹۲).

ارتقای کیفیت محصول

گسترش عملکرد کیفیت یکی از روش های نوین مهندسی کیفیت است. این روش شامل مطالعه بازار، شناسایی مشتریان محصول، شناسایی سلایق مشتریان و سپس لحاظ نمودن خواسته های آنان در تمامی مراحل طراحی و تولید می باشد. گسترش عملکرد کیفیت QFD این گونه تعریف شده است: چگونه ما کیفیتی را درک کنیم که مشتریانمان بر ایجاد آن در یک مسیر پویا توافق دارند (شاهین و نیک نشان، ۲۰۰۸).

در دنیای رقابت امروز ضروری است تولید کنندگان موفقیت محصول خود و رقبا را در نظر خریداران مورد سنجش و مقایسه قرار داده و اقدامات عقلایی در جهت بهبود موقعیت محصول خود از نظر خریداران به عمل آورند چرا که، مشتریان غالبا به سوی محصولاتی گرایش دارند که ارزش بیشتری را با قیمت کمتری برای آنها فراهم سازد. هر رقیبی که بتواند ارزش بیشتری را با قیمت کمتری برای مشتریان فراهم سازد، می تواند سهم بیشتری از بازار را به خود اختصاص دهد. از این رو لازم است تا ابعاد مهم ارزش آفرینی هر محصول مشخص شود و بر عواملی که از نظر مشتریان دارای اهمیت ویژه ای می باشند، تاکید شود (احمدی و همکاران، ۱۳۸۲).

هدف گسترش عملکرد کیفیت QFD ; Quality function deployment و ماتریس خانه کیفیت کیو اف دی به عنوان یک ابزار برنامه ریزی، کاهش دو نوع ناهماهنگی در سازمان است: اولین مورد اینکه ویژگی های محصول با نیازهای از پیش تعیین شده توسط گروه مشتریان هدف، مطابق نبوده و دومین مورد اینکه محصول نهایی با مشخصه های فنی محصول تطابق نداشته باشد (رضایی و همکاران، ۱۳۸۰). این ابزار برای غلبه بر ناهماهنگی اول، میان ویژگی های محصول و صدای مشتریان ارتباط برقرار می کند و بالاخره مورد دوم را از طریق تبدیل مشخصه های فنی به قطعات محصول، اجزاء، فرآیندها و مشخصه های تولید کاهش می دهد (کاهرامان و همکاران، ۲۰۰۶).

QFD به عنوان یکی از ابزارهای مدیریت کیفیت جامع از تیم های میان وظیفه ای به منظور یکپارچه کردن سازمان استفاده می کند، به طوری که تمام واحدها برای رسیدن به یک هدف مشترک یعنی رضایت مندی مشتری با هم کار می کنند (بوچریئو و رولندز، ۲۰۰۰).

گسترش عملکرد کیفیت به عنوان یکی از روش های نوین مهندسی کیفیت، از مطالعه بازار و شناسایی مشتریان محصول شروع شده و در فرآیند بررسی و تحلیل خود، ضمن شناسایی خواسته ها و نیازمندی های مشتریان، سعی در لحاظ نمودن آنها در تمامی مراحل طراحی و تولید را دارد (جعفرنژاد و همکاران، ۱۳۸۹).

منابع

  1. جعفری، م.، ضرغامی، ح.، ۱۳۹۰، توسعه توانمندى حل ابداعانه مسائل و سرعت بخشى به تحقیق و توسعه اثربخش با بکارگیرى TRIZ، فصلنامه تخصصی پارک ها و مراکز رشد، سال هشتم، شماره ۲۹
  2. فارسیجانی، ح.، ترابنده، م.، ۱۳۹۲، تبیین نقش انتقال تکنولوژی در QFD فازی برای رقابتی شدن محصول
  3. (مورد مطالعاتی : شرکت ایران ترانسفوری)، مدیریت صنعتی، دوره ۵، شماره ۲
  4. ترنینکو، ج. (۱۳۸۰). نوآوری نظام یافته TRIZ، ترجمه جعفری، م. و فهیمی، ا. ح. و مورعی، ر. تهران : مؤسسه فرهنگی رسا.
  5. جعفرنژاد، ا. و همکاران، ۱۳۸۹، ارتقای کیفیت محصولات در صنعت غذایی شیرینی و شکلات با به کارگیری AHP و QFD، مطالعه موردی: شرکت کیوان همدان، فصلنامه مدیریت صنعتی دانشکده علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج، سال پنجم، شماره ۱۱
  6. علی احمدی، علیرضا، مهدی فتح الله و ایرج تاج الدین، ۱۳۸۲، نگرشی جامع بر مدیریت استراتژیک، تهران: انتشارات تولید دانش.
  7. رضایی، کامران، حمیدرضا حسینی آشتیانی و محمد هوشیار، ۱۳۸۰، QFD رویکردی مشتری مدار به طرح ریزی و بهبود کیفیت محصول، تهران: شرکت مشارکتی ار ـ و ـ توف ایران RWTÜV با همکاری نشر آتنا.
  8. Altshuller, G. (1984). Creativity as an Exact Science, Gordon and Breach Science Publishers.
  9. Terninko, J., Zusman, A., & Zlotin, (1998). Systematic innovation: An introduction to TRIZ (theory of inventive problem solving). Boca Raton, FL: CRC Press.
  10. Salimi M.H., Salimi S. (1382), “Competitiveness in the international level by generating creative problem solving bases in R&D units”, Fourth national conference on R&D centers of industries and minerals, (in Persian).
  11. Zarrinara, A.R. (1388), Homaye salamat, 31, Mehr & Aban, pp. 41-46.
  12. Domb, E., & Dettmer, H.W. (1999). “Breakthrough innovation in conflict resolution: Marrying TRIZ and the thinking process”, TRIZ Journal, March, 1–۱۷.
  13. Zhang J., Shang J. (2010). “Research on Developing Environmental Protection Industry Based on TRIZ Theory”, Procedia Environmental Sciences, vol 2, pp. 1326–۱۳۳۴.
  14. Yu, N. (2005). “An Innovative Engineering Design Model by the Aid of TRIZ Methodology and CAE Technology”, a thesis for the Degree Of master of applied science at the University of Windsor, Ontario,
  15. Bowyer, D. (2008). “Evaluation of the effectiveness of TRIZ concepts in non technical problem solving: utilizing a problem solving guide”, PhD thesis, Pepperdine University, California.
  16. Eben, K.G.M., Daniilidis, C., Lindemann, U. (2011). “Problem solving for multiple product variants”, Physics Procedia 9 (2011) 281–۲۹۳.
  17. Li, T. S., Huang, H.H. (2009). “Applying TRIZ and Fuzzy AHP to develop innovative design for automated manufacturing system”, Expert systems with applications, Volume 36, Issue 4, May, Pages 8302-
  18. Salimi, M.H. (1387). Innovation Algorithm, Tehran, Resa cultural services institution, (in persian).
  19. Lin, P.Y., Lee, T.R., Dadura, A.M. (2011). “Using grey relational analysis and TRIZ to identify KSFs and strategies for choosing importers and exporters: An example of the Taiwanese hand-tool industry, Journal of manufacturing Technology Management, Vol.22 No.4, pp. 474-
  20. Haghighi D., (1389). “TRIZ: systematic innovation”. ” Journal of Industrial Engineers’ Perspective, Volume 12, Issue spring, pages 4-11,( in Persian).
  21. Altshuller, G. (1996). And suddenly the inventor appeared, translated by Shulyak , L., Technical Innovation Center, Inc.
  22. Albers, A., Deigendesch, T., Schmalenbach, H. (2011). “TRIZ-box- Improving creativity by connecting TRIZ and aircrafts”, Physics Procedia, 9 (2011), pp. 214–۲۲۱.
  23. Salimi, S. (1384). “Technology Forcasting by TRIZ”, MSC.Thesis in Iran university of science and technology, (in Persian)
  24. Jafari, M., Akhavan, P., Zarghami, R. (1390). “Using TRIZ tools for access to aims of time, cost and Quality gold triangular at researched and project-based organization”, ۲nd international conference of strategic project management, Tehran, ordibehest 1390.(in Persian)
  25. Souchkov V. (2005). Accelerate Innovation with TRIZ, ICG T&C.
  26. Yaqiang, Zh. and Dogsheng, Zh. (2011). The constructing way of management contradiction solving matrix based on TRIZ, China, Natural Sciences Funds in Hebei Province.
  27. Zheng, H. and Zhang, H. (2010). An innovative design of energy – saving product based on QFD / TRIZ / DEA integration, China, Natural science foundation of Tianjin.
  28. Regazzoni, D. and Russo, D. (2011). TRIZ tools to enhance risk management, Elsevier, 8 (2): 40- 51.
  29. Shahin, A. and Nikneshan, P. (2008), Integration of CRM and QFD / A novel model for enhancing customer participation in design and delivery, Iran. The TQM journal, 20 (1): 68 – ۸۶.
  30. Lu, C. and Liao, Z. and Jiang, Sh. and Lin, G. (2006). Research on Innovative product design system based on QFD and TRIZ, China. Trans tech publication, 20 (4): 1144 – ۱۱۴۷.
  31. Pelt, A. and Hey, J. (2011). Using TRIZ and human – centered design consumer product development. Procedia Engineering, 7 (2): 688 – ۶۹۳.
  32. Bouchereau, Vivianne & Hefin 2000. ” Quality Function Deployment Tool,” Engineering Management Journal, Vol. 10, No. 1, pp. 45-52.
  33. Kahraman, Cengiz, Tijen Ertay & Gülçin Büyüközkan. 2006. ” A fuzzy optimization model for QFD planning process using analytic network approach,” European Journal of Operational Research, No. 171, pp. 390-411.